۴
دانستن توان مصرفی وسایل برقی قبل از سیمکشی شبیه این است که قبل از ساختن پل، وزن ماشینها را بدانیم. اگر ندانیم چه باری قرار است از سیمها عبور کند، سیمکشی یا کمجان میشود یا خطرناک. دلیلش فقط یک عدد ساده به نام «وات» نیست؛ پشت آن منطق فیزیک، ایمنی و هزینه خوابیده است.
توان مصرفی (وات) تعیین میکند چه مقدار جریان (آمپر) از سیم عبور میکند. هرچه توان بیشتر باشد، آمپر بالاتر میرود و اگر سیم نازکتر از حد لازم انتخاب شود، سیم داغ میشود. داغ شدن یعنی افت ولتاژ، سوختن عایق، و در بدترین حالت آتشسوزی. خیلی از آتشسوزیهای ساختمانی دقیقاً از همینجا شروع میشوند: «سیم برای بار طراحی نشده».
از طرف دیگر، اگر توان وسایل را از قبل بدانیم:
- سطح مقطع سیم درست انتخاب میشود (مثلاً ۲×۲.۵ یا ۲×۴).
- فیوز و کلید مینیاتوری دقیق انتخاب میشود؛ نه آنقدر کوچک که مدام بپرد، نه آنقدر بزرگ که خطر را نبیند.
- تقسیم بار روی فازها منطقی انجام میشود و یک خط برق زیر فشار له نمیشود.
- مصرف همزمان وسایل پرمصرف مثل کولر گازی، فر، مایکروویو یا UPS پیشبینی میشود.
یک نکته مهم که خیلیها نادیده میگیرند:
توان نوشتهشده روی دستگاه معمولاً توان نامی است، اما بعضی وسایل (مثل موتور، کولر، یخچال، پمپ آب) در لحظهی استارت، جریان بیشتری میکشند. اگر این را در سیمکشی حساب نکنید، سیستم روی کاغذ درست است ولی در عمل اذیت میکند.
از نظر اقتصادی هم موضوع مهم است. سیمکشی اشتباه یعنی:
یا بعداً مجبور میشوید دوباره سیم بکشید (هزینه دوباره، تخریب دوباره)،
یا وسایل برقی شما بهخاطر افت ولتاژ و داغی، عمرشان کم میشود.
خلاصهاش این است:
دانستن توان مصرفی قبل از سیمکشی، یعنی ایمنی بالاتر، هزینه کمتر، عمر بیشتر تجهیزات و آرامش خیال.
برق با آدم شوخی ندارد؛ دقیق که باشی، رام است. بیحساب که باشی، دردسرساز.
